Biomechanika kliniczna
Informacje ogólne
| Kod przedmiotu: | WKF-SM>BIOMKLI |
| Kod Erasmus / ISCED: | (brak danych) / (brak danych) |
| Nazwa przedmiotu: | Biomechanika kliniczna |
| Jednostka: | Zakład Biomechaniki |
| Grupy: | |
| Punkty ECTS i inne: |
(brak)
|
| Język prowadzenia: | (brak danych) |
| KATEGORIA PRZEDMIOTU: | Przedmiot podstawowy |
| CZAS TRWANIA PRZEDMIOTU: | semestr 01 |
| FORMA ZAJĘĆ, LICZBA GODZIN: | Ćwiczenia |
| METODY DYDAKTYCZNE: | (M15) Praca pod kierunkiem |
| METODY OCENY - FORMUJĄCA: | (F1) Aktywność na zajęciach |
| METODY OCENY - PODSUMOWUJĄCA: | (P4) Test |
| Skrócony opis: |
Zajęcia mają na celu pogłębienie wiedzy studentów nt. struktury biomechanicznej układu kostno-stawowego. Prowadzone wykłady i ćwiczenia są ukierunkowane na przedstawienie mechaniki głównych stawów u ludzi oraz biomechaniczną analizę budowy i funkcji kręgosłupa. Na podstawie wartości sił zewnętrznych i wewnętrznych działających na człowieka, studenci zapoznają się z możliwymi i potencjalnymi obciążeniami ciała oraz wpływem warunków zewnętrznych na morfologię, funkcjonowanie i sterowanie u osób zdrowych i pacjentów. Profilaktyka niedociążeniowa i przeciążeniowa ciała. Opis zaburzeń funkcjonalnych i strukturalnych w dysfunkcjach narządu ruchu – wady postawy. Mechanizm skolioz. Zajęcia dają asumpt do wyrobienia nawyku stosowania wiedzy i umiejętności biomechanicznych i ergonomicznych w życiu codziennym i w pracy. |
| Pełny opis: |
Wykłady (15 godz.) Amortyzacyjna funkcja układu ruchu. Mechanizm amortyzacji. Zderzenie, energia w zderzeniach. Mechanizm tzw. wyboczeń. Mechanika powstawania wad postawy, szpotawość i koślawość stawów. Mechanika bocznych skrzywień kręgosłupa, skoliozy. Rodzaje chodu patologicznego z uwzględnieniem przyczyn zaburzeń. Nowoczesne kierunki rozwoju biomechaniki i bioinżynierii medycznej. Ćwiczenia (30 godz.) Pomiar momentów sił pojedynczych zespołów mięśniowych w statyce. Szacowanie wartości siły działającej w stawie ramiennym na podstawie analizy wideo. Analiza chodu pełno i niepełnosprawnych. Elektromiografia powierzchniowa w badaniach czynności mięśni podczas ruchu całego ciała (w chodzie) i ruchu wybranych segmentów ciała. Zaawansowana analiza ruchu w wybranych stanach patologicznych (3D). |
| Literatura: |
Tadeusz Bober, Jerzy Zawadzki — Biomechanika układu ruchu człowieka, Wrocław, 2001, BK Romuald Będziński - Biomechanika inżynierska : zagadnienia wybrane, Wrocław: Oficyna Wydawnicza Politechniki Wrocławskiej, 1997 Dagmara Tejszerska, Eugeniusz Świtoński, Marek Gzik - Biomechanika narządu ruchu człowieka, Wydawnictwo Instytutu Technologii Eksploatacji - PIB, Radom 2011. Marek Woźniewski, Zdzisław Zagrobelny - Biomechanika kliniczna. Wyd. AWF Wrocław, 2007. |
| Efekty uczenia się: |
KFOS2_W03 posiada rozszerzoną wiedzę w zakresie biomechaniki i patobiomechaniki układu ruchu człowieka KFOS2_U15 potrafi diagnozować zaburzenia narządu ruchu oraz aktywnie współpracować w zakresie usprawniania ruchowego osób starszych KFOS2_K01 uznaje znaczenie wiedzy w rozwoju problemów poznawczych i praktycznych, jest krytyczny w jej ocenie, zasięga opinii ekspertów w przypadku trudności z samodzielnym rozwiązaniem problemu |
| Metody i kryteria oceniania: |
na ocenę 3.0 - udział w zajęciach (frekwencja), zaliczenie prac "cząstkowych" minimum 50% punktów z testu zaliczeniowego na ocenę 3.5 - udział w zajęciach (frekwencja), zaliczenie prac "cząstkowych" minimum 60% punktów z testu zaliczeniowego na ocenę 4.0 - udział w zajęciach (frekwencja), zaliczenie prac "cząstkowych" minimum 70% punktów z testu zaliczeniowego na ocenę 4.5 - czynny i aktywny udział w zajęciach (frekwencja), zaliczenie prac "cząstkowych" minimum 80% punktów z testu zaliczeniowego na ocenę 5.0 - czynny i aktywny udział w zajęciach (frekwencja), zaliczenie prac "cząstkowych" minimum 90% punktów z testu zaliczeniowego |
Właścicielem praw autorskich jest Akademia Kultury Fizycznej w Krakowie.
