Obiektywne metody diagnostyki narządu ruchu
Informacje ogólne
| Kod przedmiotu: | RFI-JM>OBIEKTMET | ||||||||||||||||||||||||
| Kod Erasmus / ISCED: | (brak danych) / (brak danych) | ||||||||||||||||||||||||
| Nazwa przedmiotu: | Obiektywne metody diagnostyki narządu ruchu | ||||||||||||||||||||||||
| Jednostka: | Wydział Rehabilitacji Ruchowej | ||||||||||||||||||||||||
| Grupy: | |||||||||||||||||||||||||
| Punkty ECTS i inne: |
(brak)
|
||||||||||||||||||||||||
| Język prowadzenia: | (brak danych) | ||||||||||||||||||||||||
| KATEGORIA PRZEDMIOTU: | Przedmiot podstawowy |
||||||||||||||||||||||||
| CZAS TRWANIA PRZEDMIOTU: | semestr 07 |
||||||||||||||||||||||||
| FORMA ZAJĘĆ, LICZBA GODZIN: | Wykład |
||||||||||||||||||||||||
| METODY DYDAKTYCZNE: | (M16) Praca w grupach |
||||||||||||||||||||||||
| METODY OCENY - FORMUJĄCA: | (F1) Aktywność na zajęciach |
||||||||||||||||||||||||
| METODY OCENY - PODSUMOWUJĄCA: | (P1) Egzamin pisemny |
||||||||||||||||||||||||
| Skrócony opis: |
INFORMACJE O NAUCZYCIELACH AKADEMICKICH OSOBA ODPOWIEDZIALNA ZA KARTĘ: dr Iwona Sulowska-Daszyk WYMAGANIA WSTĘPNE 1). anatomia układu mięśniowo-szkieletowego człowieka 2). podstawy biomechaniki narządu ruchu, zasady działania par biokinematycznych i ruchów całego ciała pod wpływem działania sił wewnętrznych i zewnętrznych 3). podstawy kinezjologii narządu ruchu mechanizmy sterowania ruchami w warunkach fizjologicznych i w stanach patologicznych CELE PRZEDMIOTU 1). zaznajomienie z zasadami i metodyką pomiarów za pomocą obiektywnych narzędzi do oceny narządu ruchu 2). przedstawienie teoretycznych i praktycznych podstaw pomiarów 3). Przedstawienie zasad interpretacji danych uzyskanych w trakcie pomiarów i ich zastosowania w diagnostyce narządu ruchu i monitorowaniu procesu usprawniania 4). Przedstawienie zasad i metodyki planowania badań naukowych z wykorzystaniem obiektywnych narzędzi do oceny narządu ruchu |
||||||||||||||||||||||||
| Pełny opis: |
Wykłady 14 godzin: realizacja treści związanych z wprowadzeniem do obiektywnych metod oceny narządu ruchu, systemami do analizy ruchu, stabilometrią, synamometrią, elektriomiografią, biofeedbackiem sEMG oraz wykorzystaniem obiektywnych metod diagnostyki narządu ruchu w badaniach naukowych. Ćwiczenia 28 godzin: realizacja treści związanych z wprowadzeniem do obiektywnych metod oceny narządu ruchu, systemami do analizy ruchu, stabilometrią, synamometrią, elektriomiografią, biofeedbackiem sEMG oraz wykorzystaniem obiektywnych metod diagnostyki narządu ruchu w badaniach naukowych.
|
||||||||||||||||||||||||
| Literatura: |
LITERATURA PODSTAWOWA: 1). Grottel K., Celichowski J. — Organizacja mięśnia i sterowanie ruchem. Część I. Organizacja mięśnia., Poznań, 2000, AWF Poznań 2). Grottel K., Krutki P. — Organizacja mięśnia i sterowanie ruchem. Część II. Sterowanie ruchem., Poznań, 1996, Wydawnictwo Naukowe PWN 3). Błaszczyk J. — Biomechanika kliniczna. Podręcznik dla studentów medycyny i fizjoterapii., Warszawa, 2004, PZWL 4). Bober T., Zawadzki J. — Biomechanika układu ruchu człowieka., Wrocław, 2001, Wydawnictwo BK 5). Konrad Peter — ABC EMG. Praktyczne wprowadzenie do elektromiografii kinezjologicznej., Gliwice, 2007, Technomex 6). Perry J — Gait Analysis: normal and pathological function, USA, 2010, SLACK Inc 7). Neumann DA — Kinesiology of the Musculosceletal System: foundations forphysical rehabilitation., USA, 2002, Mosby Inc. LITERATURA UZUPEŁNIAJĄCA: 1). Dvir Z — Clinical Biomechanics, USA, 2000, Churchill Livingstone |
||||||||||||||||||||||||
| Efekty uczenia się: |
Ogólne efekty uczenia się odniesione do przedmiotu: 1.1 W zakresie wiedzy absolwent zna i rozumie: 10) zagadnienia z zakresu diagnostyki funkcjonalnej na potrzeby fizjoterapii, planowania postępowania fizjoterapeutycznego oraz kontrolowania jego efektów – w stopniu zaawansowanym; 1.2 W zakresie umiejętności absolwent potrafi: 2) interpretować wyniki badań czynnościowych oraz przeprowadzać testy funkcjonalne niezbędne do doboru środków fizjoterapii i interpretować ich wyniki; 1.3. W zakresie kompetencji społecznych absolwent jest gotów do: 5) dostrzegania i rozpoznawania własnych ograniczeń, dokonywania samooceny deficytów i potrzeb edukacyjnych; 6) korzystania z obiektywnych źródeł informacji; Kierunkowe efekty uczenia się odniesione do przedmiotu: W zakresie wiedzy absolwent zna i rozumie: D.W2. zasady diagnozowania oraz ogólne zasady i sposoby leczenia najczęstszych dysfunkcji narządu ruchu w zakresie: ortopedii i traumatologii, medycyny sportowej, reumatologii, neurologii, neurochirurgii oraz pediatrii, neurologii dziecięcej, w stopniu umożliwiającym racjonalne stosowanie środków fizjoterapii; W zakresie umiejętności absolwent potrafi: D.U1. przeprowadzić szczegółowe badanie dla potrzeb fizjoterapii i testy funkcjonalne układu ruchu oraz zapisać i zinterpretować jego wyniki; D.U3. dokonać oceny stanu układu ruchu człowieka w warunkach statyki i dynamiki (badanie ogólne, odcinkowe, miejscowe), przeprowadzić analizę chodu oraz zinterpretować uzyskane wyniki |
||||||||||||||||||||||||
| Metody i kryteria oceniania: |
OCENA FORMUJĄCA – SKŁADOWE: 1: Aktywność na zajęciach 2: Ćwiczenia praktyczne 3: Odpowiedź ustna OCENA PODSMOWUJĄCA 1: Egzamin pisemny WARUNKI ZALICZENIA PRZEDMIOTU 1: Obecność i czynny udział we wszystkich zajęciach laboratoryjnych 2: Pozytywna ocena z zaliczenia KRYTERIA OCENY
|
Właścicielem praw autorskich jest Akademia Kultury Fizycznej w Krakowie.